Jury
XIII Międzynarodowego Konkursu
Współczesnej Muzyki Kameralnej:

Jan Pilch (przewodniczący)
Jan Pilch (ur. 1956) ukończył z wyróżnieniem studia w krakowskiej Akademii Muzycznej w klasie perkusji J. Stójko. Jako solista i kameralista uczestniczył wielokrot¬nie
w najważniejszych polskich festiwalach muzyki współczesnej (Warszawska Jesień, Poznańska Wiosna, Musica Polonica Nova - Wrocław, Audio - Art w Krakowie, Stuttgart),a także w festiwalach w Dreźnie, Norymberdze (Musik des XX Jahrhunderts), Salzburgu (Aspekte), Amsterdamie, Berlinie, (lnventionen), Monachium, Moskwie, Kyoto, Sendai, Tokyo. Za interpretację Wariantów K. Moszumańskiej - Nazar otrzymał Medal Polihymnii na Poznańskiej Wiośnie Muzycznej w 1980 r.
Jest założycielem i członkiem Krakowskiej Grupy Perkusyjnej, Stowarzyszenia Artystycznego "Muzyka Centrum" i zespołu Mr. Bober's Friends. Był członkiem grupy jazzowej Laboratorium oraz międzynarodowego tria Crossover. Współpracował z zespo¬łem MW2, orkiestrą symfoniczną Filharmonii Krakowskiej, Orchestra Giovanile w Lanciano (Włochy), Opera Factory w Zurichu, Orkiestrą Kameralną w Bazylei, a także z zespołem musicalu Cats. Dokonał wielu nagrań radiowych i płytowych z muzyką współczesną i jazzową, a także był prawykonawcą utworów takich kompozytorów, jak:: K. Moszumańska - Nazar, B. Schaeffer, H. Kulenty, R. Szeremeta. Prowadził zajęcia na międzynarodowych kursach muzyki współ¬czesnej, m.in.: w Stuttgarcie, Schwazu, Kazimierzu nad Wisłą, Radziejowicach, Krakowie.
W latach 1994-1996 był solistą w Orquesta Filarmonica de Gran Canaria. Od 1982 roku jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Krakowie. W tym okresie wykształcił ponad 25 absolwentów, z których większość jest czynnymi muzykami sceny jazzowej i klasycznej.
W 2002 roku uzyskał tytuł Profesora Sztuk Muzycznych.

Elena Braslavsky

Elena Braslavsky rozpoczęła naukę gry na fortepianie w wieku lat pięciu. W 1979 r. ukończyła  z wyróżnieniem Gnesin School of Music. Po emigracji z rodziną do Stanów Zjednoczonych, kontynuowała studia w Juiliard School u Leonarda Eisner, Nadii Reisenberg oraz  Oxany Yablonskaya  do czasu uzyskania stopnia Doktora w1991 roku. Studiowała również w Staatlische Hochschüle w Kolonii /Niemcy/ jako stypendystka Fulbright-DAAD oraz w Europejskiej Akademii Mozartowskiej w Pradze.
Pianistka wyróżnia się zarówno jako solistka ,jak i kameralistka. Koncertowała w Weill Hall, Carnegie Hall, Alice Tully Hall, Lincoln Center w Nowym Jorku, Théâtre des Champs Elysées w Paryżu, Berlińskiej Filharmonii, Izumi Hall w Osace, Melba Hall w Melbourne, Rudolfinum Hallw Pradze, Tonhalle wDüsseldorf oraz na festiwalu La Fenici w Wenecji. Koncertowała z Nobuko Imai, Steven Isserlis oraz wystapiła jako solistka w niemieckiej premierze kompozycji Soffi Gubaiduliny "Alleluja", pod dyrekcją Mścisława Rostropowicza. Występowała jako solistka z New Jersey Symphony, Salzburg Chamber Soloists, Filharmonią Krakowską, , Cameratą Warszawską, Północną Filharmonią Czeską oraz Praską Filharmonią.Wykłada obecnie na Uniwersytecie Mozartowskim w Salzburgu.

Tadeusz Wielecki
Tadeusz Wielecki (ur.1954). Kompozytor i kontrabasista, studiował grę na kontrabasie u Alfreda Wieczorka i Andrzeja Mysińskiego oraz kompozycję u Włodzimierza Kotońskiego w Akademii Muzycznej w Warszawie. W 1986 otrzymał stypendium Witolda Lutosławskiego. Jako kontrabasista występuje we współczesnym repertuarze solowym. Koncertował w wielu krajach Europy, a także w Azerbejdżanie i Stanach Zjednoczonych. Zajmuje się propagowaniem muzyki współczesnej i edukacją artystyczną. W Polskim Radiu prowadził cykle audycji dla dzieci i młodzieży poświęcone nowej muzyce. W 1992 przewodniczył Komitetowi Artystycznemu Światowych Dni Muzyki Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM) w Warszawie. W 1999 na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu jego KONCERT A REBOURS na skrzypce i orkiestrę (1998) znalazł się w grupie utworów rekomendowanych. Tadeusz Wielecki od 1999 roku jest dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień".
Artysta jest jednym z najciekawszych kompozytorów polskich średniego pokolenia. Jego postawę twórczą charakteryzuje z jednej strony duża wyrazistość emocjonalna, z drugiej zaś intelektualne podejście do procesu komponowania. Wiele utworów Wieleckiego ma znamiona intelektualnego eksperymentu. Z pewnością istotne znaczenie dla jego kompozytorskiej formacji ma doświadczenie koncertującego kontrabasisty. Wielecki jest szczególnie zainteresowany modyfikacją tradycyjnej techniki gry na instrumentach smyczkowych. W KONCERCIE A REBOURS na skrzypce i orkiestrę z 1998 roku rozwija swoistą metodę gry, którą można by określić jako "ślizgową". Polega ona na ciągłym ruchu, ślizganiu się palców po strunach, w przeciwieństwie do techniki tradycyjnej, której istotą jest statyczne stawianie palców na chwytni instrumentu. Ta techniczna innowacja ma mieć - według kompozytora - konsekwencje muzyczne wpływa, bowiem, na brzmienie muzyki.

Paul Patterson
Paul Patterson (ur. 1947) jest jednym z najwybitniejszych kompozytorów swojego pokolenia. Studiował na Royal Academy of Music w klasie puzonu i kompozycji. Po la¬tach powrócił na uczelnię i od 1997 roku był dyrektorem katedry kompozycji muzyki współczesnej. Pracował również w South East Arts, the University of Warwick, London Sinfonietta. Jego kompozycje ukazują zainteresowanie niezwykłymi kombinacja¬mi dźwięku i rytmu. Pierwszymi inspiracjami Pattersona były dzieła Strawińskiego, Hindemitha, następnie polska szkoła Lutosławskiego i Pendereckiego, a ostatnio dwudziestowieczna tradycja angielskiej muzyki chóralnej. W ostatnim etapie swojej karie¬ry Patterson odnalazł język, który jest równie złożony jak i atrakcyjny dla publiczności. Patterson jest wiernym entuzjastą muzyki współczesnej, w 1996r. został nagrodzony, PRS/RPS Leslie Boosley Award.
Wśród ostatnich dzieł artysty znajdują się: Gloria napisana dla Saddleworth Festival, Millenium Mass dla katedry Southwell oraz Orchestra of St.John's Smith Square (wyko¬nywana wiele razy zarówno w Wielkiej Brytanii jak i poza jej granicami) oraz Deviations - oktet strunowy, którego premiera, w wykonaniu the Goldberg Ensemble, odbyła się podczas Festiwalu Współczesnej Muzyki Kameralnej w Manchesterze. Ostatnio napisa¬nymi dziełami Pattersona są także: Cello Concerto for Raphel Wallfisch and Jubilee Dancers napisane z okazji pięćdziesiątej rocznicy powstania BBC Concert Orchestra oraz
The Three Little Pigs zamówione przez Basel Symphony Orchestra.

Marta Ptaszyńska

Marta Ptaszyńska, uznana na muzycznej arenie międzynarodowej kompozytorka iperkusistka. Urodzona w Warszawie, od 1972 r. mieszkająca w Stanach Zjednoczonych. Współpracowała z Witoldem Lutosławskim, Nadią Boulanger,OlivieremMessiaenem,. Jest autorką takich znanych utworów jak Concerto for Marimba, Winter's Tale, Sonnets to Or-pheus, Moon Flowers, Grafńto, Spider Walk, Space Model. Profesor Marta Ptaszynska otrzy¬muje zlecenia od takich orkiestr jak: Chicago Symphony Orchestra, Cincinnati Symphony, Polska Orkiestra Kameralna, Orkiestra Symfoniczna Witolda Lutosławskiego i Sinfonia Var-sovia oraz od takich artystów jak Ewy Podleś, Keiko Abe, Evelyn Glennie. Marta Ptaszynska została wyróżniona wieloma nagrodami, m.in. Benjamin H. Danks Award of the Ameri¬can Academy of Arts and Letters (2006), Nagrodą Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku, ASCAP Awards, Nagrodą na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu i inne. W 1995 r. otrzymała Oficerski Krzyż Zasługi RP. Utwory Marty Ptaszyńskiej wykonywane są na prestiżowych festiwalach międzynarodowych, m.in.: ISCM World Musie Days, the Huddersfield Contemporary Musie Festival, the Salzburg Festival, na Warszawskiej Jesieni, the Schleswig-Holstein Musie Festival, the Gulbenkian Foundation i wielu innych. Artystka wykładała na najważniejszych uniwersytetach w USA. W 1998r. otrzymała tytuł profesora muzyki i nauk humanistycznych na University of Chicago, a w 2005 r. tytuł Helen & Frank Sulzberger Professor of Composition. Marta Ptaszynska była prezesem Koła Młodych Kompozytorów, członkiem Zarządu Percussive Arts Society (PAS) w USA, współzałożycielem i wiceprezesem American Society of Polish Music w Nowym Jorku. Obecnie jest członkiem ASCAP, the Percussive Arts Society, oraz the Po¬lish Music Reference Center w Los Angeles, a także członkiem zarządu the International Alliance of Women Composers.

Christine Michaela Pryn
Christine Pryn rozpoczęła lekcje gry na fortepianie w wieku pięciu lat by w wieku dziewięciu rozpocząć naukę gry na skrzypcach. Rok później po raz pierwszy pojawiła się na scenie Duńkiego Radia i od tej pory zagrała wiele koncertów emitowanych przez różne rozgłośnie radiowe. W 1992 została przyjęta do Królewskiej Duńskiej Akademii Muzycznej po ukończeniu, której kontynuowała swoją edukację w Akademii Muzycznej Carl'a Nielsen'a
i w Folkwang-Hochschule Essen w klasie Prof. Adolphe Mandeau (ucznia Carl'a Flesch'a). Christine Pryn interesuje się muzyką XX wieku oraz muzyką współczesną, wykonuje utwory czołowych muzyków współczesnych jak Gunther Schuller, Krzysztof Penderecki, Luciano Berio, Einojuhani Rautavaara.  
Christine Pryn jest solistką wielu orkiestr w Dani i zagranicą, włączając Orkiestrę Symfoniczną w Kopehadze, Litwie, Narodową Orkiestrę w Warszawie. Koncertuje na całym świecie, uczestniczyła w festiwalu Warszawska Jesień, w Letnim Festiwalu w Tivoli, w Festiwalu Muzyki Szymanwskiego w Zakopanem, w festiwalu "Troldhaugen Concerts" w Bergen. Nagrywa płyty, spośród których jej nagronia Mitów Szymawoskiego zostały wybrane jak "Critic's Choice 2003" przez American Record Guide.  
W 1999 Chrisitne Pryn została lauretką Konkursu Młodych Szwedzkich Solistów, grając z Orkiestrą Symfoniczną Helsingborg. Jest laureatką wielu nagród m.in Duńskiej Nagrody Muzycznej.

Paweł Mykietyn

Paweł Mykietyn kompozytor i klarnecista. W 1997 roku ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w klasie profesora Włodzimierza Kotońskiego. W wieku 22 lat zadebiutował na festiwalu Warszawska Jesień utworem "La Strada". W 1995 r. utwór "3 for 15" - zamówienie Polskiego Radia - zdobył pierwsze miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu w kategorii młodych kompozytorów, a w 1996 r. utwór "Epifora" zamówiony przez Studio Eksperymentalne Polskiego Radia, zdobył pierwsze miejsce na IV Międzynarodowej Trybunie Muzyki Elektroakustycznej UNESCO w Amsterdamie, w  kategorii młodych kompozytorów. Pisał muzykę na zamówienie Teatru Wielkiego Opery Narodowej i dla zespołów: the Belca Quartet, de Ereprijs, Icebreaker, Kronos Quartet. W styczniu 2000 r. otrzymał "Paszport Polityki". W tym samym miesiącu jego kompozycja "3 for 13" była prezentowana na Midem Classique w Cannes. W 2002 r. otrzymał Nagrodę Kulturalną Śląska Kraju Związkowego Dolnej Saksonii, a  2008 roku został pierwszym laureatem Nagrody Mediów Publicznych "OPUS". Komponował dla takich solistów jak Elżbieta Chojnacka, Ewa Pobłocka, Andrzej Bauer. Współpracował z wybitnymi dyrygentami m. in. Jean-Paulem Dessy, Jackiem Kasprzykiem, Jerzym Maksymilianem, Diego Massonem, Wojciechem Michniewskim, Reinbertem de Leeuw. Począwszy od 1996 roku skomponował muzykę do większości spektakli teatralnych Krzysztofa Warlikowskiego. Współpracował także m. in. z Grzegorzem Jarzyną, Pawłem Łysakiem i Andrzejem Woronem. Od 2008 roku prowadzi scenę muzyczną w Nowym Teatrze w Warszawie. Jest autorem muzyki do filmów Ono, 33 sceny z życia Małgorzaty Szumowskiej , Egoiści Mariusza Trelińskiego oraz Tatarak Andrzeja Wajdy za którą zdobył nagrody podczas Festiwali Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Stworzył również muzykę do filmów "Egoiści" Mariusza Trelińskiego.